RVN: De boer exporteert geen ananas
Het argument komt altijd terug.
Nederlandse landbouw is te groot. We exporteren het grootste deel. Alsof dat per definitie fout is.
Daarna de extra zet: het is niet eens van ons. Fruit de haven in, twaalf uur later de vrachtwagen naar Duitsland. En dat telt als export.
Dat laatste klopt voor een deel.
Alleen niet zoals het wordt verteld.
Drie stromen
Doorvoer: de kiwi blijft van een buitenlandse eigenaar en telt niet mee. Wederuitvoer: een Nederlandse handelaar neemt hem over zonder noemenswaardige bewerking en stuurt hem door — dat telt wél. Nederlandse makelij: hier geteeld of hier wezenlijk bewerkt. Melk, bloemen, vlees. Chocolade van importcacao hoort bij die laatste: de boon is van elders, de verwerking is van hier.
CBS en Wageningen, raming 2025: landbouwexport 137,5 miljard.
88,4 miljard eigen makelij.
49,1 miljard wederuitvoer.
Bijna twee derde is dus wél van hier.
Een kleine 36 procent is de havenstatistiek.
Ongeveer 73 procent van de landbouwimport gaat uiteindelijk weer de grens over.
Dat is de “70 procent” die mensen horen: import die vertrekt. Niet de boer die 70 procent van zijn melk exporteert.
Waar het geld zit
Aan die hele export verdient Nederland naar ramingen 49,1 miljard.
43,5 miljard daarvan komt uit eigen makelij.
5,7 miljard uit wederuitvoer.
De ananas blaast de kop op.
De stal vult de rekening.
En de tosti-oorlog
Dan komt de andere rekensom.
We importeren veevoer. Dieren zetten veel calorieën om in weinig steak. Dus: krimpen voor voedselzekerheid, vooral als de grens dichtgaat.
Een deel daarvan klopt. Rund is calorisch duur. Krachtvoer komt deels van buiten. Bij een echte sluiting moet het land anders.
Het is alleen niet dezelfde 70 procent.
En het is geen bewijs dat de boer de ananas is.
Grasland is niet automatisch een tarweakker.
Calorie is niet hetzelfde als eiwit, vet en een wintervoorraad.
Diesel en kunstmest sluiten ook de grens — daar verandert slachten niks aan.
Wederuitvoer is de haven.
Voedselzekerheid is een noodplan.
Beide worden gebruikt om dezelfde stal te sluiten. Eerst de tabel.
Het patroon
Eerst het percentage.
Dan de moraal: te veel, te intensief, te export.
Dan hoeft de tabel er niet meer bij.
Zelfde vertaling als Prinsjesdag.
Een groot getal wordt een verhaal.
Het kleine getal — wat we eraan overhouden — blijft in de bijlage.
Export is geen zonde.
Het is specialisatie plus een doorvoerhaven.
Wie die twee op één hoop gooit, maakt van een handelsland een aanklacht tegen de boer.
OIM-uitweg
Niet de sector heilig verklaren.
Wel splitsen.
Wat is makelij.
Wat is wederuitvoer.
Wat is doorvoer.
Wat verdienen we aan welk deel.
Daarna pas de rest van het gesprek.
Vraag aan jou
Als je “we exporteren 70 procent” hoort…
bedoelen ze dan de koe, of de container?
#Landbouw #Export #Boeren #RealityVsNarrative #RVN #OpenInternetManifest
https://openinternetmanifest.org
Deze post is 100% authentiek en verifieerbaar via:
https://openinternetmanifest.org/nl/hash-verifier
Reacties
Wil je reageren? Log in met GitHub.
Lezen kan altijd, ook zonder account.