RVN: 1400 versus 2000 euro – dezelfde woning, dezelfde straat
In Amsterdam (en in veel andere steden) speelt zich iets af dat steeds normaler wordt gevonden.
Iemand woont al jaren in een vrije-sectorwoning. De huur is door de jaarlijkse verhogingen inmiddels opgelopen tot bijna 1400 euro.
Een paar deuren verderop komt een nieuw huishouden in precies hetzelfde type woning. Zelfde ligging, zelfde grootte, tuin op het zuiden. Alleen: de staat is duidelijk slechter. Verouderde keuken, achterstallig onderhoud. De verhuurder weigerde verbeteringen.
De nieuwe huurders zijn een jong Nederlands gezin.
Hun huurprijs? Bijna 2000 euro per maand.
Zeshonderd euro verschil. Voor een slechtere woning.
Het narratief
“Dat is nou eenmaal de markt.”
“Vraag en aanbod.”
“Woningnood.”
De realiteit
Dit is geen neutrale marktwerking.
Dit is een systeem waarin schaarste systematisch wordt uitgebuit.
De oorzaken van de extreme prijsstijgingen in de vrije sector zijn meervoudig:
Beperkt aanbod door jarenlang te weinig bouwen.
Beleggers en institutionele investeerders die woningen als rendement zien.
Een onderbelichte maar belangrijke factor: de grote instroom van goedverdienende expats en internationale werknemers. Zij kunnen (en willen) vaak fors hogere huren betalen, waardoor de “marktprijs” omhoog wordt getrokken. Bovendien profiteren veel van hen van fiscale regelingen (zoals de 30%-regeling) waardoor hun netto besteedbaar inkomen hoger ligt.
Asielzoekers en statushouders drukken vooral op de sociale huur, niet direct op de vrije sector. Toch wordt dit in het publieke debat vaak als dé oorzaak neergezet, terwijl de expat-vraag in de vrije sector structureel onderbelicht blijft.
Verhuurders hebben er belang bij dat bestaande huurders vertrekken. Nieuwe contracten kunnen dan tegen de actuele, door schaarste en internationale vraag opgedreven prijs worden afgesloten.
Een eerste levensbehoefte wordt behandeld als beleggingsproduct.
OIM-uitweg
Wonen is geen luxeproduct.
Wanneer de prijs van een basisbehoefte volledig wordt overgelaten aan pure marktexploitatie — en wanneer bepaalde groepen de prijs structureel opdrijven terwijl dat nauwelijks wordt benoemd — ontstaat er een samenleving waarin steeds meer gewone mensen structureel worden uitgeknepen.
Blijf dit soort concrete voorbeelden zichtbaar maken.
Niet als incident, maar als patroon.
Vraag aan jou
Hoe lang accepteren we dat dezelfde woning, in dezelfde straat, 40% duurder mag worden verhuurd… simpelweg omdat de vorige huurder is vertrokken?
Deze post is 100% authentiek en verifieerbaar via:
https://openinternetmanifest.org/nl/hash-verifier
### RVN: 1400 versus 2000 euro – dezelfde woning, dezelfde straat
In Amsterdam (en in veel andere steden) speelt zich iets af dat steeds normaler wordt gevonden.
Iemand woont al jaren in een vrije-sectorwoning. De huur is door de jaarlijkse verhogingen inmiddels opgelopen tot bijna 1400 euro.
Een paar deuren verderop komt een nieuw huishouden in precies hetzelfde type woning. Zelfde ligging, zelfde grootte, tuin op het zuiden. Alleen: de staat is duidelijk slechter. Verouderde keuken, achterstallig onderhoud. De verhuurder weigerde verbeteringen.
De nieuwe huurders zijn een jong Nederlands gezin.
Hun huurprijs? Bijna 2000 euro per maand.
Zeshonderd euro verschil. Voor een slechtere woning.
**Het narratief**
“Dat is nou eenmaal de markt.”
“Vraag en aanbod.”
“Woningnood.”
**De realiteit**
Dit is geen neutrale marktwerking.
Dit is een systeem waarin schaarste systematisch wordt uitgebuit.
De oorzaken van de extreme prijsstijgingen in de vrije sector zijn meervoudig:
- Beperkt aanbod door jarenlang te weinig bouwen.
- Beleggers en institutionele investeerders die woningen als rendement zien.
- Een onderbelichte maar belangrijke factor: de grote instroom van goedverdienende expats en internationale werknemers. Zij kunnen (en willen) vaak fors hogere huren betalen, waardoor de “marktprijs” omhoog wordt getrokken. Bovendien profiteren veel van hen van fiscale regelingen (zoals de 30%-regeling) waardoor hun netto besteedbaar inkomen hoger ligt.
- Asielzoekers en statushouders drukken vooral op de sociale huur, niet direct op de vrije sector. Toch wordt dit in het publieke debat vaak als dé oorzaak neergezet, terwijl de expat-vraag in de vrije sector structureel onderbelicht blijft.
Verhuurders hebben er belang bij dat bestaande huurders vertrekken. Nieuwe contracten kunnen dan tegen de actuele, door schaarste en internationale vraag opgedreven prijs worden afgesloten.
Een eerste levensbehoefte wordt behandeld als beleggingsproduct.
**OIM-uitweg**
Wonen is geen luxeproduct.
Wanneer de prijs van een basisbehoefte volledig wordt overgelaten aan pure marktexploitatie — en wanneer bepaalde groepen de prijs structureel opdrijven terwijl dat nauwelijks wordt benoemd — ontstaat er een samenleving waarin steeds meer gewone mensen structureel worden uitgeknepen.
Blijf dit soort concrete voorbeelden zichtbaar maken.
Niet als incident, maar als patroon.
**Vraag aan jou**
Hoe lang accepteren we dat dezelfde woning, in dezelfde straat, 40% duurder mag worden verhuurd… simpelweg omdat de vorige huurder is vertrokken?
#Woningnood #Huurprijzen #Marktexploitatie #Expats #Amsterdam #RealiteitVsNarratief #RVN #OpenInternetManifest
https://openinternetmanifest.org
Deze post is 100% authentiek en verifieerbaar via:
https://openinternetmanifest.org/nl/hash-verifier
Deel dit bericht
Korte versie: Teaser voor X Raw Markdown: Exacte originele tekst (voor verifier) Unicode: Mooie opmaak voor Facebook / andere platforms
Reacties
Wil je reageren? Log in met GitHub.
Lezen kan altijd, ook zonder account.
💸 Ondersteun het Open Internet Manifest ❤️
Dit manifest blijft alleen bestaan dankzij jullie donaties.
Elke satoshi of monero helpt enorm (servers, domeinen, ontwikkeling).
Reacties
Wil je reageren? Log in met GitHub.
Lezen kan altijd, ook zonder account.